Manon was op tijd wakker (half zes). Ze wilde gelijk zien of er al wel slingers hingen en of er wel een stoel voor haar versierd was. Na het uitpakken van het cadeau (Baby Annabel - die wilde ze al een jaar hebben) en het zingen waarbij ze op de stoel mocht staan, heb ik haar naar school gebracht. Ze kreeg een mooie muts van de juf en mocht op soesjes tracteren. Daarna ben ik doorgereden naar het ziekenhuis.

Sheila vertelde dat het iedere keer weer een beetje beter ging. Wel had ze nog veel hoofdpijn, waarschijnlijk van de ruggenprik. Toen ze wilde demonstreren hoe goed het ging, ging het gelijk een stuk minder. Ze kon zowat niet van het toilet afkomen, had heel veel pijn en zag zo wit als een dooie. Eerst dachten we dat het van rommelende darmen afkomstig was, maar later vanmiddag kreeg ze 39.5 graden koorts. Een ontsteking dus. Dat betekent niet naar huis morgen. Eerst antibiotica en zodra ze minstens 72 uur koortsvrij is, mogen Sheila en Bob naar huis. Balen...........

's Middags heb ik nog wat foto's op de website gezet en daarna Manon bij opa en oma opgehaald. Manon is met oma de stad in geweest en heeft oorbellen (echte gaatjes in haar oren) van oma gekregen. Ze wilde dat heel graag, heeft ook geen kik gegeven bij het prikken, maar ik had er gemengde gevoelens over. Toen ze me vol trots de glinsterende roze knopjes in haar oren liet zien, waren mijn gemengde gevoelens over.

Daarna, ter ere van haar verjaardag, zijn we met z'n tweetjes wezen eten bij de Kabouterhut, een pannenkoekenhuis hier in de buurt. Dat was heel gezellig. Ze hebben daar een grote ballenbak en vandaag werden kinderen ook gratis geschminkt. En toen Manon vertelde dat ze jarig was en ook net een broertje gekregen en dat mama in het ziekenhuis lag, kreeg ze een kadootje (een mini-goochelset), een kabouterpoppetje voor zichzelf en één voor haar broertje en een pot kabouterjam voor mama. Erg leuk!

Daarna met z'n tweeën doorgereden naar het ziekenhuis. De koorts was al iets gezakt, maar Sheila mag zeer waarschijnlijk niet voor maandag naar huis. Bob blijft dus ook nog een paar daagjes, want ik produceer geen moedermelk. Wel gezellig samen met z'n allen (Marc en Miranda, opa en oma, Manon, Bob, Sheila en ik) nog soesjes gegeten en gezongen ter ere van Manon d'r verjaardag. Volgens mij was het voor Manon in ieder geval wel een geslaagde dag.

Thuis gekomen nog even gezeten, naar een film gestaard (weet al niet meer welke) en moe in bed gerold.

dinsdag 19 maart

donderdag 21 maart